Κωνσταντίνος Ρωμοσιός: «Η Φαντασία είναι παντού ο θεμέλιος λίθος της Δημιουργίας.»

O μικρός Λύκιος, ο ορφανός πρίγκιπας του μεγάλου οίκου των Λαβδακιδών, μεγαλώνει ήσυχα κι ευτυχισμένα στην πόλη του Ήλιου, μαζί με τον Κλείνο, φίλο και προστάτη του. Στο κέντρο της πόλης δεσπόζει πάντα το μυστηριώδες άγαλμα του Μαρμαρωμένου Βασιλιά που κανείς δεν γνωρίζει την ιστορία του κι ας είναι το οικείο έμβλημα της πόλης. Ωστόσο οι ειρηνικές ημέρες περνούν, τις διαδέχεται μια σκοτεινή εποχή που φέρνει στον λαό τη δυστυχία και τον τρόμο. Αόρατοι εχθροί σφαγιάζουν ανυποψίαστους πολίτες και κοπάδια εξαφανίζονται από τα βοσκοτόπια τους…

Ο συγγραφέας Κωνσταντίνος Ρωμοσιός μας μιλά για τον «Μαρμαρωμένο βασιλιά» του, ένα πολύ όμορφο και ενδιαφέρον ιστορικό μυθιστόρημα φαντασίας, που υμνεί αξίες όπως η αυτοθυσία, η αγάπη για την πατρίδα και ο αλτρουισμός και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Περιπλέκονται πολύ όμορφα στην ιστορία σας κομμάτια της ελληνικής μυθολογίας. Από εκεί αντλήσατε και έμπνευση για τον «Μαρμαρωμένο βασιλιά»;

Η αλήθεια είναι πως ο φωτεινότερος πολιτισμός στην ιστορία της ανθρωπότητας ήταν ο αρχαίος ελληνικός. Η δε αποκαλούμενη σήμερα «Μυθολογία», για τους προγόνους μας σε μια αδιάρρηκτη συνέχεια αιώνων ήταν η θρησκεία τους. Μια φωτεινή ανθρωποκεντρική θρησκεία ή μυθολογία αν θέλετε που τουλάχιστον συνέβαλε -αν δεν δημιούργησε- τον πολιτισμό της ελληνικής αρχαιότητας. Είναι λοιπόν σίγουρα πηγή έμπνευσης για κάθε δυτικό άνθρωπο της σύγχρονης εποχής.

Ο κεντρικός ήρωας σας, ο Λύκιος, όπως και οι πιστοί ακόλουθοι του, ο Κλείνος, η Μόιρα και οι υπόλοιποι, προασπίζονται την πατρίδα τους ακόμη και με την ζωή τους, με σκοπό το καλό των κατοίκων της. Στην σημερινή Ελλάδα υπάρχουν τέτοιου είδους πολιτικοί;

Σίγουρα όχι. Γενικότερα το πρόβλημα της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας είναι η έλλειψη ηρωικού προτύπου και ηρωικών μύθων. Μια κοινωνία που έχει αποκαθηλώσει το ηρωικό στοιχείο και από το θυμικό της και από την καθημερινότητά της, οδεύει ολοταχώς προς την απαξίωση και τον εκφυλισμό της. Ο «Μαρμαρωμένος βασιλιάς» είναι ένα βιβλίο που υμνεί αξίες που ξεχάστηκαν από τον σύγχρονο Έλληνα, αλλά είμαι σίγουρος πως δεν έχουν χαθεί. Όπως η αυτοθυσία, η αγάπη για την πατρίδα, ο αλτρουισμός. Χρειαζόμαστε έναν τροβαδούρο να ξανατραγουδήσει τα χαμένα ηρωικά έπη. Και οι λογοτέχνες πρέπει να συμβάλλουν σε αυτό.

Περιγράφετε με ιδιαίτερα κινηματογραφικό τρόπο τις στιγμές της μάχης μεταξύ των αντιπάλων. Θα σας ενδιέφερε η ιστορία του «Μαρμαρωμένου βασιλιά» να μεταφερόταν και στην μεγάλη οθόνη;

Σίγουρα ναι. Αλλά η περιορισμένη διάδοση της σύγχρονης ελληνικής γλώσσας είναι ανασταλτικός παράγοντας. Αν έγραφα στον αγγλοσαξωνικό κόσμο σίγουρα οι πιθανότητες κινηματογραφικής μεταφοράς θα ήταν αυξημένες. Και αυτό γιατί οι ήρωες είναι φωτεινοί. Ο αναγνώστης και ο θεατής εύκολα μπορούν να ταυτιστούν μαζί τους. Και μάχονται το Κακό. Όπως γίνεται εξ υπαρχής του Κόσμου.

Έχετε γράψει πολλά βιβλία. Ποιο είναι το βασικό στοιχείο στον χαρακτήρα του, που πρέπει να έχει κάποιος για να γίνει καλός συγγραφέας;

Να διαβάζει πολύ στη νεότητά του ώστε να εξοικειωθεί με την λογοτεχνία ως αναπόσπαστο μέρος της προσωπικότητάς του. Και να διαθέτει φαντασία. Η Φαντασία είναι παντού ο θεμέλιος λίθος της Δημιουργίας.

Τι σας αρέσει να διαβάζετε;

Λογοτεχνία του Φανταστικού. Είναι το πιο συναρπαστικό και δύσκολο είδος λογοτεχνίας. Και αυτό γιατί εν αντιθέσει προς την ρεαλιστική λογοτεχνία που είναι μια φωτογράφιση του κόσμου ενός βιβλίου, η φαντασιακή λογοτεχνία είναι η εκ του μηδενός ζωγραφική απόδοση ενός κόσμου. Ο συγγραφέας αναγκάζεται να ζωγραφίσει έναν καινούργιο κόσμο, αφού δεν μπορεί να φωτογραφίσει κάτι που δεν υπάρχει. Και αυτό έχει την δυσκολία του. Αλλά το αποτέλεσμα ενός καλού βιβλίου της Φανταστικής Λογοτεχνίας σε σχέση με αντίστοιχα της Ρεαλιστικής είναι η διαφορά ενός ζωγραφικού πίνακα από μια φωτογραφία. Σας ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνατε με την συνέντευξή σας.

Μοιραστείτε το με τους φίλους σας