Νόρα Πυλόρωφ: «Ολοι μας μπορούμε να κάνουμε πράγματα που δεν τα φανταζόμαστε»

Πέντε επιβάτες στο κουπέ ενός τρένου σ’ ένα ταξίδι του χαμού. Και η έκτη επιβάτιδα, η πέτρα του σκανδάλου, το φιτίλι που βάζει φωτιά. Το ανοίκειο συντελείται εκεί μπροστά στα μάτια τους και θα τους σημαδέψει μια ολόκληρη ζωή. Οι «Συνένοχοι» της Νόρα Πυλόρωφ που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, είναι ένα μυθιστόρημα που ταξιδεύει τον αναγνώστη σε εποχές ταραγμένες, από τις εκτοπίσεις των Εβραίων και το Άουσβιτς μέχρι τη θαμπή, κουρασμένη Ελλάδα του σήμερα. Ένα βιβλίο που σου κρατά το ενδιαφέρον μέχρι την τελευταία του σελίδα.

Τους κεντρικούς χαρακτήρες σας, ενώνει ένα ένοχο μυστικό. Αυτό το βάρος στην ψυχή τους είναι ο λόγος που η ζωή τους είναι γεμάτη δυσκολίες;

Το ένοχο μυστικό που τους ενώνει δεν είναι η αιτία των δυσκολιών τους. Ο καθένας τους κουβαλάει τα δικά του βάρη και τα δικά του πάθη. Όταν βγαίνει στην επιφάνεια αυτό που θέλουν να κρύψουν κι απ’τον ίδιο τον εαυτό τους, συμπαρασύρει μαζί του βάσανα και κρίματα παλιών εποχών που νόμιζαν όλοι τους ότι είχαν θαφτεί για πάντα.

Η Φελίτσια παίρνει την κατάσταση στα χέρια της και είναι υπέρμαχος της αυτοδικίας, κάτι για το οποίο γίνεται πολύς λόγος τελευταία. Ποια είναι η γνώμη σας;

Η ερώτηση κρίσης. Δεν μπορώ να πω τίποτε γιατί δεν ξέρω πώς θα αντιδρούσα εγώ αν είχα μια ζωή σαν της Φελίτσια. Ολοι μας δυνητικά μπορούμε να κάνουμε πράγματα που δεν τα φανταζόμαστε, όταν πειράξουν τα όσια και τα ιερά μας. Βέβαια η Φελίτσια εκδικείται με έναν αλλιώτικο τρόπο.

Στο βιβλίο σας μπλέκονται διάφορες χρονικές στιγμές της σύγχρονης ιστορίας. Πόσο ρόλο έπαιξε η έρευνα για την συγγραφή του;

Πολύ μεγάλη. Η ευθύνη είναι τεράστια.

Η ιστορία αυτή είναι τελικά αληθινή;

Το τελευταίο μου βιβλίο «Συνένοχοι» βασίζεται σε κάποια αληθινά γεγονότα που όπως συμβαίνει στα περισσότερα βιβλία μπερδεύτηκαν με τη μυθοπλασία, κι έτσι δημιουργήθηκε η πλοκή. Χωρίς τη δική μου συμμετοχή. Οι ήρωες βάδισαν μόνοι τους. Αυτονομήθηκαν και ακολούθησαν τα δικά τους μονοπάτια. Συμβαίνει αυτό όταν γράφεις συνειρμικά. Θεωρώ αυτό το είδος γραφής πιο αυθεντικό, πιο από ψυχής.

Τι σας αρέσει να διαβάζετε;

Ο,τι με συναρπάζει. Δεν μου αρέσουν τα βιβλία με πολύ διάλογο, ούτε τα βιβλία που παραθέτουν σελίδες ιστορικού περιεχομένου. Η ιστορία μόνο σαν καμβάς πάνω στο οποίο κεντιέται η πλοκή.

Μοιραστείτε το με τους φίλους σας