Σοφία Ντούπη: «Για κάθε μας πράξη πληρώνουμε το αντίστοιχο τίμημα»

Ποιός είναι ο δράστης που ευθύνεται για την απόπειρα εναντίον του υφυπουργού; Ποιά η αιτία; Και ποιά η σχέση του Μοντεσκιέ με το θύμα… τον θύτη… και το έγκλημα; Πώς εμπλέκεται ο Πέτρος, ένας αστυνομικός που έχει αποταχθεί από το Σώμα, στην υπόθεση; Θα καταφέρει να βάλει σε τάξη το σκόρπιο του μυαλό, τον πόνο και την απόλυτη εξάρτησή του απ’ το ποτό;

Σε όλα τα παραπάνω ερωτήματα απαντά στο μυθιστόρημά της «Το τίμημα» από τις εκδόσεις Ωκεανός, η συγγραφέας, Σοφία Ντούπη. Μια αστυνομική ιστορία που σκιαγραφεί την σημερινή ελληνική πραγματικότητα, με αληθοφανείς χαρακτήρες και περίτεχνη πλοκή.

Πως προέκυψε η ιδέα για την ιστορία σας;

Θεωρώ ότι ζούμε σε μια εποχή που θα την χαρακτήριζα άκρως αστυνομική. Όταν η καθημερινότητά μας είναι γεμάτη, από αστυνομικές πλοκές, διαπλοκές, ανατροπές και εκπλήξεις δεν είναι δύσκολο να σκεφτείς ή και να καθοδηγηθείς ακόμη από την πλούσια θεματολογία της.

Αυτή καθαυτή η ιδέα όμως, μου προέκυψε από κάποια αστυνομικά τραγικά συμβάντα που απασχόλησαν τα πρωτοσέλιδα της πατρίδας μας και είχαν για πρωταγωνιστές τους πρώην καταδίκους που ήταν εκτός φυλακής γιατί έκαναν χρήση του νόμο 4322/15. -Νόμος του Παρασκευόπουλου-. Ήθελα επίσης να μιλήσω για την αδικία που υφίσταται η κοινωνία μας από τον ίδιο της τον νομοθέτη.

Οι κεντρικοί ήρωές σας, ο Πέτρος, ο Μάκης και ο Επαμεινώντας έχουν ο καθένας τους από έναν μεγάλο πόνο που τους ‘’τρώει’’. Το ένστικτο ωστόσο όπως γράφετε στο βιβλίο σας είναι εκείνο που κατευθύνει τις κινήσεις τους. Ποια είναι η σχέση μεταξύ πόνου και ενστίκτου για εσάς;

Ναι έτσι είναι, οι ήρωές μου παρότι οι ζωές κι οι δρόμοι τους είναι αντίθετοι έχουν κοινές και παράλληλες διαδρομές πόνου.

Ο άνθρωπος από την γένεσή του –πριν ακόμη γίνει πολιτισμένο ον- δρούσε καθαρά και μόνο με τα ένστικτά του… Το ένστικτο κατά συνέπεια προϋπάρχει της μνήμης και της μάθησης… Όταν λοιπόν ένας άνθρωπος βιώνει έναν τόσο μεγάλο συναισθηματικό πόνο όπως αυτόν της απώλειας, αντιδρά ενάντια στον θάνατο, ενάντια στον πόνο όπως και ο πρωτόγονος με το ένστικτό του!

Πόσους και πόσους “φόνους” δεν έχουμε δει που ο άνθρωπος βρισκόμενος σε θέση αυτοάμυνας – καθαρά από ένστικτο- είτε προστατεύοντας τον εαυτό του, είτε τους αγαπημένους του μπαίνει στη θέση του θύτη και του αφαιρεί τη ζωή. Η προηγούμενη πορεία του βίου του δεν δείχνει επ’ ουδενί πως θα μπορούσε να σκοτώσει… όμως το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, το ένστικτο της προστασίας των αγαπημένων του, τον καθοδηγεί και τον κάνει δολοφόνο.

Οι γυναικείοι χαρακτήρες ενώ έχουν δευτερεύουσα παρουσία στην ιστορία σας, ο ρόλος τους είναι πολύ σημαντικός για την εξέλιξή της. Μπορεί τελικά μια γυναίκα να καθορίσει την πορεία ενός άντρα;

Φυσικά και μπορεί, όπως και το αντίθετο. Δεν καθορίζει όμως ο άντρας ή η γυναίκα την πορεία μας… την καθορίζουν τα συναισθήματα που τρέφουμε εμείς για κείνον-η. Όσο πιο μεγάλα τόσο πιο ουσιαστική, πιο καταλυτική η παρέμβασή του-της στην πορεία μας.

Πιστεύετε πως όλες οι πράξεις μας έχουν και από ένα τίμημα;

Ναι, απόλυτα. Πολλές φορές μάλιστα σειρά πράξεων μας που έχουν συμβεί σε μια «χ» στιγμή -και έχουμε ξεχάσει- έχουν αντίκτυπο στη ζωή μας ακόμη και πολλά χρόνια αργότερα… Θεωρώ πως κάθε μας κίνηση αποτιμάται και για κάθε μας κίνηση- επιλογή- πράξη πληρώνουμε το αντίστοιχο τίμημα. «Το τίμημα».

Τι σας αρέσει να διαβάζετε;

Τα πάντα! Στέκομαι και διαβάζω με μεγάλο ενδιαφέρον μια συνέντευξη της Ελένη Γλύκατζη- Αρβελέρ. Κολλάω συχνά πυκνά με την Ασκητική του μεγάλου Νίκου Καζαντάκη. Ξεφεύγω με ένα καλό μυθιστόρημα, συνήθως αστυνομικό ή ιστορικό και ξεκουράζομαι διαβάζοντας ποίηση.

Πιστεύω πως το διάβασμα, η γνώση γενικότερα είναι μέρος της εξέλιξης της προσωπικότητας μας.

Μοιραστείτε το με τους φίλους σας