Τάσος Τριανταφύλλου: «Η αληθινή αγάπη κάνει τις ήττες λιγότερο πικρές»

Ένας έρωτας μετ’εμποδίων. Ένα ταξίδι στο πάντα όμορφο Παρίσι, για λόγους δύσκολους. Μια αγάπη που γεννήθηκε και πασχίζει να βρει τη θέση της ανάμεσα σε όλα αυτά που φέρνει η ζωή… Ο συγγραφέας Τάσος Τριανταφύλλου μας μιλά για την «Λήδα» του, το βιβλίο του που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Anima. Με την ιστορία του μας παρασύρει σε έντονα συναισθήματα, με φόντο την Πόλη του Φωτός.

1. Οι κεντρικοί ήρωες σας, ο Άρης και η Λήδα βιώνουν μια δυνατή αγάπη. Η έμπνευση προέρχεται από πραγματικά γεγονότα;

Όχι, όλα είναι προϊόν μυθοπλασίας. Αφορμή για την ιστορία στάθηκε μια φήμη, που κυκλοφορούσε για μία κοπέλα, που έβγαζε βόλτα το σκύλο της, σε ένα μέρος κοντά στη δουλειά μου. Βέβαια, πολλές φορές η ζωή αποδεικνύει ότι έχει μεγαλύτερη φαντασία και από τον καλύτερο συγγραφέα, οπότε, ίσως, κάπου, κάποτε, κάποιοι να έζησαν ή να ζουν μια τέτοια αγάπη.

2. Η αληθινή αγάπη τελικά νικά τα πάντα;

Μπορεί να μη νικά τα πάντα, θα ήταν ύβρις αν υποστηρίζαμε κάτι τέτοιο, σίγουρα πάντως, κάνει τις ήττες λιγότερο πικρές.

3. Το Παρίσι θεωρείται η πιο ρομαντική πόλη του κόσμου. Πως αποφασίσατε να την τοποθετήσετε στο επίκεντρο ενός έρωτα μετ’εμποδίων;

Πάντα ήθελα να γράψω κάτι, για το Παρίσι. Μια ιστορία που εξελίσσεται εκεί. Μπορεί να το έκανα σαν ένα είδος φόρου τιμής, σαν να ήθελα να εκφράσω το σεβασμό μου, στην πόλη που ενέπνευσε τόσους και τόσους καλλιτέχνες, το έργο των οποίων έχω δει ή διαβάσει. Ίσως ακούγεται κοινότυπο και στερεοτυπικό, αλλά δε θα μπορούσα να σκεφτώ πιο κατάλληλη πόλη, που θα μπορούσε να φιλοξενήσει έναν τέτοιο έρωτα.

4. Οι βασικοί χαρακτήρες του βιβλίου σας οδηγούνται από την καρδιά και τα συναισθήματα τους. Η λογική παίζει κάποιο ρόλο;

Μέσα από το βιβλίο, προσπάθησα να δείξω τη σύγκρουση λογικής και συναισθήματος, με αφορμή κάτι που, εξ’ ορισμού, την καθιστά αναπόφευκτη. Δεν μπορείς να πεις ότι η λογική δεν παίζει κάποιο ρόλο, γιατί αυτή είναι, στην ουσία, η αιτία, που τίθενται εμπόδια σε αυτόν τον έρωτα. Από την άλλη, η σφοδρότητα της δύναμής του τελευταίου, προμηνύει μια δύσκολη μάχη. Όσο έγραφα, την παρακολουθούσα να εξελίσσεται, προσπαθώντας να αντιληφθώ τι είναι αυτό, που κάθε φορά μας κάνει να επιλέγουμε το ένα ή το άλλο στρατόπεδο.

5. Τι σας αρέσει να διαβάζεται;

Τα πάντα. Δεν έχω κάποια προτίμηση. Μπορεί τη μία ημέρα να διαβάζω “ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ”, με τον Λοχαγό Μαρκ και την επόμενη ρωσική λογοτεχνία. Όλα έχουν κάτι να σου δώσουν.

Μοιραστείτε το με τους φίλους σας